ಕಥೆಯಲ್ಲಿ ಒಂದಿಷ್ಟು ಅನಿರೀಕ್ಷಿತ ಘಟನೆಗಳು ಮತ್ತು ನಿರ್ಧಾರಗಳು

ಅವಳು ದೀಪಿಕಾ, ಪ್ರತಿದಿನ ಕೆಲಸಕ್ಕೆ ಹೋಗುವಾಗ ಬಸ್ಸಿನ ಕಿಟಕಿಯ ಬಳಿ ಕುಳಿತು ತನ್ನದೇ ಆದ ಕಲ್ಪನಾ ಲೋಕದಲ್ಲಿ ವಿಹರಿಸುತ್ತಿದ್ದಳು, ಕೈಯಲ್ಲಿ ಒಂದು ನಿಗೂಢ ಪುಸ್ತಕ. ಅದೇ ಬಸ್ಸಿನಲ್ಲಿ ಪ್ರತಿದಿನ ಆಕಾಶ್ ಕೂಡ ಹತ್ತುತ್ತಿದ್ದ, ಆದರೆ ಅವನ ಗಮನ ದೀಪಿಕಾಳ ಪುಸ್ತಕದ ಮೇಲಿರಲಿಲ್ಲ, ಬದಲಿಗೆ ಅವಳ ಆಳವಾದ ಕಣ್ಣುಗಳ ಮೇಲಿತ್ತು. ಅವಳನ್ನು ಮಾತನಾಡಿಸುವ ಧೈರ್ಯ ಅವನಿಗೆ ಬರುತ್ತಿರಲಿಲ್ಲ, ಏಕೆಂದರೆ ಅವಳ ಮುಖದಲ್ಲಿ ಸದಾ ಒಂದು ದೂರವಿಡುವ ಗಂಭೀರತೆ ಇರುತ್ತಿತ್ತು.

ಒಂದು ದಿನ ಬಸ್ ತುಂಬ ಪ್ರಚಂಡ ರಶ್ ಇತ್ತು. ಅಷ್ಟರಲ್ಲಿ, ಅನಿರೀಕ್ಷಿತವಾಗಿ ಜೋರಾಗಿ ಗುಡುಗು ಸಹಿತ ಮಳೆ ಶುರುವಾಯಿತು. ಬಸ್ಸಿನ ಕಿಟಕಿ ಗಾಳಿಯಿಂದ ಸೀದಾ ದೀಪಿಕಾಳ ಪುಸ್ತಕದ ಪುಟಗಳ ಮೇಲೆ ಮಳೆ ನೀರು ಚಿಮ್ಮಿತು. ಆ ಆಘಾತದಲ್ಲಿ ದೀಪಿಕಾಳ ಕೈಯಿಂದ ಪುಸ್ತಕ ಜಾರಿ ಕೆಳಗೆ ಬಿದ್ದಿತು. ಆಕಾಶ್ ಮಿಂಚಿನಂತೆ ಅದನ್ನು ಎತ್ತಿಕೊಡುತ್ತಾ ಕೇಳಿದ, “ಈ ಪುಸ್ತಕ ನನಗೂ ತುಂಬಾ ಇಷ್ಟ, ನೀವು ಕೊನೆಯ ಅಧ್ಯಾಯ ಓದಿದ್ರಾ? ಅಥವಾ… ಇದರಲ್ಲಿ ಏನಾದರೂ ರಹಸ್ಯ ಅಡಗಿದೆಯೇ?” ಅವನ ಪ್ರಶ್ನೆಯಲ್ಲಿ ಒಂದು ಕುತೂಹಲವಿತ್ತು, ಭಯವಿತ್ತು.

ದೀಪಿಕಾ ಮೊದಲ ಬಾರಿಗೆ ಪುಸ್ತಕದಿಂದ ಕಣ್ಣೆತ್ತಿ ಅವನನ್ನು ನೋಡಿದಳು. ಅವಳ ಕಣ್ಣುಗಳಲ್ಲಿ ಮೊದಲು ಆಶ್ಚರ್ಯ, ನಂತರ ಒಂದು ಸಣ್ಣ ನಗು ಮಿಂಚಿತು. “ಇಲ್ಲ, ಇವತ್ತೇ ಶುರು ಮಾಡಿದ್ದು. ಆದರೆ… ಈ ಪುಸ್ತಕ ಸಾಮಾನ್ಯವಾದುದಲ್ಲ,” ಎಂದಳು ಗಹನವಾಗಿ.

ಅಲ್ಲಿಂದ ಅವರ ಮಾತುಕತೆ ಶುರುವಾಯಿತು. ಮಳೆಬಿಲ್ಲು ಕಂಡಂತೆ ಆ ಸ್ನೇಹ ನಿಧಾನವಾಗಿ ಪ್ರೀತಿಯಾಗಿ ಬದಲಾಗುತ್ತಿತ್ತು. ಆದರೆ ಆ ಪುಸ್ತಕದ ರಹಸ್ಯ ಮಾತ್ರ ಇಬ್ಬರಿಗೂ ಕಾಡುತ್ತಿತ್ತು. ದೀಪಿಕಾ ಅದನ್ನು ಓದಿದಾಗಲೆಲ್ಲಾ ಅವಳಿಗೆ ಕೆಲವು ಘಟನೆಗಳು ಕನಸಿನಲ್ಲಿ ಕಾಣುತ್ತಿದ್ದವು, ಭವಿಷ್ಯದ ಸುಳಿವುಗಳಂತೆ. ಆಕಾಶ್ ಅದನ್ನು ವೈಜ್ಞಾನಿಕವಾಗಿ ವಿಶ್ಲೇಷಿಸಲು ಪ್ರಯತ್ನಿಸಿದರೆ, ದೀಪಿಕಾ ಅದನ್ನು ದೈವಿಕ ಶಕ್ತಿ ಎಂದು ನಂಬಿದಳು.

ಒಂದು ದಿನ, ಪುಸ್ತಕದ ಕೊನೆಯ ಪುಟದಲ್ಲಿ ಒಂದು ಒಗಟು ಇತ್ತು. ಅದನ್ನು ಬಿಡಿಸಲು ಆಕಾಶ್ ಮತ್ತು ದೀಪಿಕಾ ಇಬ್ಬರೂ ಒಟ್ಟಾಗಿ ಕೆಲಸ ಮಾಡಿದರು. ಆ ಒಗಟು ಅವರನ್ನು ದೂರದ, ಹಳೆಯ ಗ್ರಂಥಾಲಯವೊಂದಕ್ಕೆ ಕರೆದೊಯ್ಯಿತು. ಅಲ್ಲಿ, ಅವರು ಆ ಪುಸ್ತಕಕ್ಕೆ ಸಂಬಂಧಿಸಿದ ಇನ್ನೊಂದು ರಹಸ್ಯವನ್ನು ಕಂಡುಕೊಂಡರು: ಅದು ಕೇವಲ ಒಂದು ಕಥೆಯಲ್ಲ, ಬದಲಿಗೆ ಶತಮಾನಗಳಷ್ಟು ಹಳೆಯದಾದ, ಕಳೆದುಹೋದ ಒಂದು ಪ್ರೀತಿಯ ಕಥೆಯ ನಿಜವಾದ ದಾಖಲೆ. ಆ ಪುಸ್ತಕದ ಮೂಲಕ, ಹಿಂದಿನ ಪ್ರೇಮಿಗಳ ಆತ್ಮಗಳು ತಮ್ಮ ಕಥೆಯನ್ನು ಮುಂದುವರೆಸಲು ಇವರಿಬ್ಬರ ಮೂಲಕ ಪ್ರಯತ್ನಿಸುತ್ತಿದ್ದವು!

ಈ ಆಘಾತಕಾರಿ ಸತ್ಯ ತಿಳಿದ ಮೇಲೆ, ಆಕಾಶ್ ಸ್ವಲ್ಪ ಗಾಬರಿಗೊಂಡರೂ, ದೀಪಿಕಾ ಅದನ್ನು ಒಂದು ಸವಾಲಾಗಿ ಸ್ವೀಕರಿಸಿದಳು. ಆ ಪುಸ್ತಕದಲ್ಲಿ ಬರೆದಿದ್ದ ಪ್ರೀತಿಯನ್ನು ಪೂರ್ಣಗೊಳಿಸುವುದು, ಆ ಹಿಂದಿನ ಪ್ರೇಮಿಗಳ ಆತ್ಮಗಳಿಗೆ ಶಾಂತಿ ನೀಡುವುದು ತಮ್ಮ ಕರ್ತವ್ಯವೆಂದು ಅವರು ನಂಬಿದರು. ಕೆಲವು ತಿಂಗಳುಗಳ ನಂತರ, ಅದೇ ಬಸ್ ಸ್ಟಾಪಿನಲ್ಲಿ ಮಳೆ ಸುರಿಯುತ್ತಿದ್ದಾಗ, ಆಕಾಶ್ ಅವಳಿಗೆ ಆ ಪುಸ್ತಕದ ಮಾದರಿಯಲ್ಲೇ ಇನ್ನೊಂದು ಪುಸ್ತಕವನ್ನು ಉಡುಗೊರೆಯಾಗಿ ನೀಡಿದ. ಆದರೆ ಈ ಬಾರಿ ಅದರಲ್ಲಿ ಅವರದೇ ಕಥೆ ಬರೆದಿತ್ತು:

“ನಮ್ಮ ಕಥೆಯ ಮೊದಲ ಅಧ್ಯಾಯ ಇಲ್ಲಿಂದ ಶುರುವಾಗಲಿ, ನಮ್ಮಿಬ್ಬರ ಪ್ರೀತಿ ಕೇವಲ ನಮ್ಮದಲ್ಲ, ಇದು ಸಾರ್ವಕಾಲಿಕ. ನನ್ನ ಜೊತೆ ಜೀವನದ ಈ ರೋಮಾಂಚಕ ಪಯಣ ಬೆಳೆಸುತ್ತೀಯಾ?”

ದೀಪಿಕಾ ಅವನ ಕೈಯನ್ನು ಅರಗಿಸಿ ಹಿಡಿದಳು. ಬಸ್ ಬಂದರೂ ಅವರು ಅಂದು ಆ ಬಸ್ ಹತ್ತಲಿಲ್ಲ; ಏಕೆಂದರೆ ಅವರ ಪ್ರೀತಿಯ ಪಯಣ ಆಗ ತಾನೇ ಹೊಸ, ರೋಮಾಂಚಕ, ಮತ್ತು ಅನಿರೀಕ್ಷಿತ ತಿರುವುಗಳೊಂದಿಗೆ ಶುರುವಾಗಿತ್ತು. ಆ ಪುಸ್ತಕ ಇನ್ನು ಮೇಲೆ ಒಂದು ಮಾರ್ಗದರ್ಶಿ ಮಾತ್ರ, ಆದರೆ ಅದರ ಕಥೆಯನ್ನು ಬರೆಯುವವರು ಇವರಿಬ್ಬರು.