ಬೆಂಗಳೂರಿನ ಮೆಜೆಸ್ಟಿಕ್ ಎಂದರೆ ಅದು ಕೇವಲ ಬಸ್ ನಿಲ್ದಾಣವಲ್ಲ, ಪ್ರತಿದಿನ ಲಕ್ಷಾಂತರ ಕನಸುಗಳು ಬಂದು ಇಳಿಯುವ ತಾಣ. ಅಂತಹ ಗಿಜಿಗುಟ್ಟುವ ಜನಸಂದಣಿಯ ನಡುವೆ ನಡೆದ ಒಂದು ಪುಟ್ಟ ಪ್ರೇಮಕಥೆ ಇಲ್ಲಿದೆ.

ಶೀರ್ಷಿಕೆ: ಮೆಜೆಸ್ಟಿಕ್ ಪ್ಲಾಟ್‌ಫಾರ್ಮ್ ನಂಬರ್ 5
ಬೆಂಗಳೂರಿನ ಮೆಜೆಸ್ಟಿಕ್ ಬಸ್ ನಿಲ್ದಾಣ ಎಂದಿನಂತೆ ಜನಜಂಗುಳಿಯಿಂದ ಕೂಡಿತ್ತು. ಕೆಂಪೇಗೌಡ ಬಸ್ ನಿಲ್ದಾಣದ ಪ್ಲಾಟ್‌ಫಾರ್ಮ್ ನಂಬರ್ 5ರಲ್ಲಿ ಮೈಸೂರಿಗೆ ಹೋಗುವ ಬಸ್‌ಗಾಗಿ ಅಕ್ಷಯ್ ಕಾಯುತ್ತಿದ್ದ. ಕೈಯಲ್ಲೊಂದು ಹಳೆಯ ಗಿಟಾರ್ ಬ್ಯಾಗ್, ಕಣ್ಣಲ್ಲಿ ಏನೋ ಸಾಧಿಸುವ ಹಂಬಲ.
ಸರಿಯಾಗಿ ಅದೇ ಸಮಯಕ್ಕೆ, ಲಗೇಜ್ ಬ್ಯಾಗ್ ಎಳೆಯುತ್ತಾ ಓಡಿ ಬಂದ ದೀಪಿಕಾ, ತಾನು ಹತ್ತಬೇಕಿದ್ದ ಬಸ್ ಆಗಲೇ ಹೊರಡುವುದನ್ನು ನೋಡಿ ನಿರಾಶೆಯಿಂದ ನಿಂತಳು. ಅವಳು ಬೆಂಗಳೂರಿಗೆ ಹೊಸಬಳು, ಕೆಲಸದ ಇಂಟರ್ವ್ಯೂ ಮುಗಿಸಿ ಮೈಸೂರಿಗೆ ವಾಪಸ್ ಹೋಗಬೇಕಿತ್ತು.

ಮೊದಲ ಭೇಟಿ:
ಬಸ್ ತಪ್ಪಿದ್ದರಿಂದ ಕಂಗಾಲಾದ ದೀಪಿಕಾ ಅಕ್ಕಪಕ್ಕದವರಲ್ಲಿ ಮುಂದಿನ ಬಸ್ ಬಗ್ಗೆ ಕೇಳುತ್ತಿದ್ದಳು. ಅಕ್ಷಯ್ ಅವಳ ಗೊಂದಲ ನೋಡಿ, “ಇನ್ನು ಹದಿನೈದು ನಿಮಿಷದಲ್ಲಿ ಇನ್ನೊಂದು ಬಸ್ ಬರುತ್ತೆ, ಗಾಬರಿ ಬೇಡ” ಎಂದು ಧೈರ್ಯ ಹೇಳಿದ. ಅದು ಅವರ ಮೊದಲ ಮಾತುಕತೆ.
ಆ ಒಂದು ಗಂಟೆಯ ಪಯಣ:
ಬಸ್ ಬಂತು, ಇಬ್ಬರಿಗೂ ಪಕ್ಕಪಕ್ಕದ ಸೀಟು ಸಿಕ್ಕಿತು. ಮೆಜೆಸ್ಟಿಕ್‌ನಿಂದ ಬಸ್ ಹೊರಟು ಮೈಸೂರು ರಸ್ತೆಯ ಟ್ರಾಫಿಕ್‌ನಲ್ಲಿ ಸಿಲುಕಿದಾಗ ಮಾತು ಶುರುವಾಯಿತು. ಅಕ್ಷಯ್ ಒಬ್ಬ ಸ್ವತಂತ್ರ ಸಂಗೀತಗಾರ (Musician), ದೀಪಿಕಾ ಒಬ್ಬ ಸಾಫ್ಟ್‌ವೇರ್ ಇಂಜಿನಿಯರ್ ಆಕಾಂಕ್ಷಿ. ಇಬ್ಬರ ದಾರಿಗಳು ಬೇರೆ ಇದ್ದರೂ, ಜೀವನದ ಗುರಿಗಳ ಬಗ್ಗೆ ಇಬ್ಬರಿಗೂ ಸಮಾನವಾದ ಆಸಕ್ತಿ ಇತ್ತು.
ಬೆಂಗಳೂರಿನ ಟ್ರಾಫಿಕ್‌ನಲ್ಲಿ ಬಸ್ ನಿಧಾನವಾಗಿ ಚಲಿಸುತ್ತಿದ್ದರೆ, ಇಬ್ಬರ ಪರಿಚಯ ಗಾಢವಾಯಿತು. ಮೆಜೆಸ್ಟಿಕ್‌ನ ಗದ್ದಲದ ನಡುವೆ ಸಿಕ್ಕ ಅಪರಿಚಿತ ವ್ಯಕ್ತಿ ಈಗ ಆತ್ಮೀಯನಂತೆ ಕಾಣುತ್ತಿದ್ದ.
ಅನಿರೀಕ್ಷಿತ ತಿರುವು:
ಬಸ್ ಕೆಂಗೇರಿ ತಲುಪುವಷ್ಟರಲ್ಲಿ ಅಕ್ಷಯ್‌ಗೆ ಒಂದು ಫೋನ್ ಕರೆ ಬಂತು. ಅವನಿಗೆ ಬೆಂಗಳೂರಿನಲ್ಲೇ ಒಂದು ದೊಡ್ಡ ಮ್ಯೂಸಿಕ್ ಶೋನಲ್ಲಿ ಭಾಗವಹಿಸುವ ಅವಕಾಶ ಸಿಕ್ಕಿತ್ತು. ಅವನು ಅರ್ಧ ದಾರಿಯಲ್ಲೇ ಇಳಿಯಬೇಕಾಯಿತು. ಇಳಿಯುವ ಮುನ್ನ ಅವನು ದೀಪಿಕಾಳ ಕೈಗೆ ಒಂದು ಸಣ್ಣ ಚೀಟಿ ಕೊಟ್ಟ. ಅದರಲ್ಲಿ ಅವನ ಇನ್‌ಸ್ಟಾಗ್ರಾಮ್ ಐಡಿ ಮತ್ತು “ಆಲ್ ದಿ ಬೆಸ್ಟ್ ಫಾರ್ ಯುವರ್ ಕೆರಿಯರ್” ಎಂದು ಬರೆದಿತ್ತು.

ಮುಕ್ತಾಯ:
ತಿಂಗಳುಗಳು ಕಳೆದವು. ದೀಪಿಕಾಗೆ ಬೆಂಗಳೂರಿನಲ್ಲೇ ಕೆಲಸ ಸಿಕ್ಕಿತು. ಅಕ್ಷಯ್ ದೊಡ್ಡ ಮ್ಯೂಸಿಷಿಯನ್ ಆದ. ಮತ್ತೆ ಒಂದು ದಿನ ಅದೇ ಮೆಜೆಸ್ಟಿಕ್ ಪ್ಲಾಟ್‌ಫಾರ್ಮ್ ನಂಬರ್ 5ರಲ್ಲಿ ಇಬ್ಬರೂ ಅನಿರೀಕ್ಷಿತವಾಗಿ ಎದುರಾದರು. ಈ ಬಾರಿ ಅವರು ಅಪರಿಚಿತರಾಗಿರಲಿಲ್ಲ, ಬದಲಿಗೆ ಒಬ್ಬರಿಗೊಬ್ಬರು ಜೀವನಪರ್ಯಂತ ಜೊತೆಯಾಗುವ ಭರವಸೆಯೊಂದಿಗೆ ನಕ್ಕರು.
ಮೆಜೆಸ್ಟಿಕ್‌ನ ಆ ಗದ್ದಲದ ನಡುವೆಯೂ ಅವರಿಬ್ಬರ ಪ್ರೇಮಕಥೆ ಮೌನವಾಗಿ ಮಿನುಗುತ್ತಿತ್ತು.