ನಗರದ ಆ ಗಿಜಿಗುಟ್ಟುವ ಬಸ್ ನಿಲ್ದಾಣದಲ್ಲಿ ಆಕಾಶ್ ಮಳೆ ನಿಲ್ಲುವುದನ್ನೇ ಕಾಯುತ್ತಿದ್ದ. ಕೈಯಲ್ಲಿದ್ದ ಪುಸ್ತಕ ಒದ್ದೆಯಾಗದಂತೆ ಎದೆಯತ್ತ ಅಪ್ಪಿಕೊಂಡಿದ್ದ. ಆಗಲೇ ಅಲ್ಲಿಗೆ ಓಡುತ್ತಾ ಬಂದವಳು ಸಾನಿಯಾ. ಅವಳ ಕೈಯಲ್ಲಿದ್ದ ಛತ್ರಿ ಗಾಳಿಗೆ ಉಲ್ಟಾ ಆಗಿತ್ತು, ಅವಳು ಪೂರ್ತಿ ಒದ್ದೆಯಾಗಿದ್ದಳು.

​ಸಾನಿಯಾ ಹತಾಶೆಯಿಂದ ತನ್ನ ಛತ್ರಿಯನ್ನು ಸರಿಪಡಿಸಲು ಪ್ರಯತ್ನಿಸುತ್ತಿರುವುದನ್ನು ನೋಡಿ ಆಕಾಶ್‌ಗೆ ನಗು ಬಂತು. ಅವಳು ಅವನನ್ನು ನೋಡಿ, “ನಗಬೇಡಿ, ಸ್ವಲ್ಪ ಸಹಾಯ ಮಾಡಿ” ಎಂದಳು ನಕಲಿ ಕೋಪದಿಂದ.

​ಆಕಾಶ್ ಅವಳಿಗೆ ಸಹಾಯ ಮಾಡಿ ಛತ್ರಿ ಸರಿಪಡಿಸಿಕೊಟ್ಟ. ಅಲ್ಲಿಂದ ಶುರುವಾದ ಮಾತುಕತೆ, ಮಳೆ ನಿಂತರೂ ನಿಲ್ಲಲಿಲ್ಲ.

​ಅವರ ಪ್ರೀತಿಯ ಪಯಣ

• ​ಮೊದಲ ಭೇಟಿ: ಅದೇ ಬಸ್ ನಿಲ್ದಾಣ ಅವರ ಭೇಟಿಯ ಕಾಯಂ ತಾಣವಾಯಿತು.
• ​ಹಂಚಿಕೊಂಡ ಕ್ಷಣಗಳು: ಅವಳಿಗೆ ಕಾಫಿ ಇಷ್ಟ, ಅವನಿಗೆ ಟೀ. ಆದರೂ ಅವನಿಗಾಗಿ ಅವಳು ಟೀ ಕುಡಿಯಲು ಕಲಿತಳು, ಅವಳಿಗಾಗಿ ಅವನು ಕಾಫಿ ಡೇಟ್‌ಗಳಿಗೆ ಹೋದ.
• ​ಮೌನ ಸಂಭಾಷಣೆ: ಕೆಲವೊಮ್ಮೆ ಗಂಟೆಗಟ್ಟಲೆ ಮಾತನಾಡದಿದ್ದರೂ, ಅವರ ಕಣ್ಣುಗಳೇ ಎಲ್ಲವನ್ನೂ ಹೇಳುತ್ತಿದ್ದವು.

​ಒಂದು ದಿನ ಸಾನಿಯಾ ಕೇಳಿದಳು, “ಆಕಾಶ್, ಒಂದು ವೇಳೆ ನಾನು ನಿನ್ನ ಜೀವನದಿಂದ ದೂರ ಹೋದರೆ?”

​ಆಕಾಶ್ ನಗುತ್ತಾ ಹೇಳಿದ, “ನೀನು ದೂರ ಹೋದರೆ ನೆನಪಾಗಿ ಇರುತ್ತೀಯಾ, ಜೊತೆಗಿದ್ದರೆ ಉಸಿರಾಗಿ ಇರುತ್ತೀಯಾ. ಒಟ್ಟಿನಲ್ಲಿ ನನ್ನಲ್ಲೇ ಇರುತ್ತೀಯಾ.”

​ಸಂಬಂಧದ ತಿರುವು

​ವರ್ಷಗಳು ಉರುಳಿದವು. ಸಾನಿಯಾಳಿಗೆ ಮನೆಯಲ್ಲಿ ಮದುವೆಯ ಒತ್ತಾಯ ಶುರುವಾಯಿತು. ಆಕಾಶ್ ಇನ್ನೂ ತನ್ನ ಕೆರಿಯರ್‌ನಲ್ಲಿ ಸೆಟಲ್ ಆಗಲು ಹೆಣಗಾಡುತ್ತಿದ್ದ. ಇಬ್ಬರ ನಡುವೆ ಸಣ್ಣ ಸಣ್ಣ ಜಗಳಗಳು ಶುರುವಾದವು. ಆದರೆ ಆ ಜಗಳಗಳ ಹಿಂದೆ ‘ಕಳೆದುಕೊಳ್ಳುವ ಭಯ’ ಎದ್ದು ಕಾಣುತ್ತಿತ್ತು.

​ಒಂದು ಸಂಜೆ, ಅದೇ ಬಸ್ ನಿಲ್ದಾಣದಲ್ಲಿ ಸಾನಿಯಾ ಕಣ್ಣೀರು ಹಾಕುತ್ತಾ ಬಂದಳು. “ನನಗೆ ಬೇರೆ ಕಡೆ ಮದುವೆ ನಿಶ್ಚಯವಾಗಿದೆ ಆಕಾಶ್, ನಾನು ಏನು ಮಾಡಲಿ?” ಎಂದಳು.

​ಆಕಾಶ್ ಅವಳ ಕೈ ಹಿಡಿದು ಹೇಳಿದ, “ನನ್ನ ಮೇಲೆ ನಂಬಿಕೆ ಇಡು. ನಾನು ನಿಮ್ಮಪ್ಪನ ಹತ್ತಿರ ಮಾತನಾಡುತ್ತೇನೆ. ಪ್ರೀತಿಸುವುದು ಸುಲಭ, ಆದರೆ ಪ್ರೀತಿಯನ್ನು ಉಳಿಸಿಕೊಳ್ಳುವುದು ಒಂದು ತಪಸ್ಸು. ಆ ತಪಸ್ಸನ್ನು ನಾನು ಮಾಡುತ್ತೇನೆ.”

​ಶುಭ ಅಂತ್ಯ

​ಆಕಾಶ್ ತನ್ನ ಪರಿಶ್ರಮದಿಂದ ಒಳ್ಳೆಯ ಕೆಲಸ ಪಡೆದಿದ್ದಲ್ಲದೆ, ಸಾನಿಯಾಳ ತಂದೆಯ ಮನವೊಲಿಸುವಲ್ಲಿ ಯಶಸ್ವಿಯಾದ. ಅವರ ಮದುವೆಯ ದಿನವೂ ಜೋರಾಗಿ ಮಳೆ ಸುರಿಯುತ್ತಿತ್ತು.

​ಸಾನಿಯಾ ಆಕಾಶ್‌ನ ಕಿವಿಯಲ್ಲಿ ಮೆಲ್ಲಗೆ ಹೇಳಿದಳು, “ಅಂದು ಆ ಛತ್ರಿ ಹಾಳಾಗದಿದ್ದರೆ, ಇಂದು ಈ ಜೀವನ ಇಷ್ಟು ಸುಂದರವಾಗಿರುತ್ತಿರಲಿಲ್ಲ ಅಲ್ವಾ?”

​ಆಕಾಶ್ ಮುಗುಳ್ನಕ್ಕು ಅವಳ ಕೈಯನ್ನು ಮತ್ತಷ್ಟು ಬಿಗಿಯಾಗಿ ಹಿಡಿದುಕೊಂಡ.

​ನೆನಪಿಡಿ: ಪ್ರೀತಿ ಅಂದರೆ ಕೇವಲ ಹೂವು, ಹಣ್ಣುಗಳಲ್ಲ; ಕಷ್ಟದಲ್ಲೂ ಪರಸ್ಪರ ಕೈ ಬಿಡದೆ ನಡೆಯುವ ದಾರಿ.